Sei pouca cousa de Burela: os caboverdianos, o atún, que ten un alcalde que gosta do senderismo, que estudiei na carreira con un rapaz de alí, e pouco máis… Mais vendo este video afirmo que souberon solucionar o que noutros sitios non [ponhenseme os pelos crespos da emoción ao ver/escoitar ao cativo peruano do final]
vía tiñádelo que ver
Suponho que isto que vou contar é umha obviedade, xa que os rigurosos medios do Reino de Espanha non falan de outra cousa. Mais senhoras, senhores,nenos, nenas, semovientes e demais especies moita atención por favor: manhá comezá o maior, e mais fermoso, espectaculo deportivo do que se pode gozar ao ano no hemisferio Norte: O 6 nacións de rugby.
E por suposto, como sempre, no CCCP in BOD we trust!
Manhá comeza en Compostela ao pe de lar umha intereszante exposición/proxecto para reflexionar sobre a importancia da cocinha na vida diaria dos galegos. Eu concordo 100% con esta reivindiación e moito máis a día de hoxe que tou exiliado na Ciudá, e eiquí os piratas dos despachos decidiron que era umha estancia prescindíbel
Por certo, dou por feito que os petiscos da inauguración estarán para lamber os fucinhos…
Desde que souben da exposición tinha umhas enormes ganas dela. Mais a minha intensa vida tricoastal non inclúe Lacoru. Asi que fun postergando a visita a ese gran templo do neoprovincianismo galaico.
Mais esta pasada finde, a minha moi ilustrada nai foi ata lá e tivo o grandisimo criterio de levar para a casa o catálogo. Así que levo todo o dia a enchelas canizas con ista cousa bonita. E a verdade é que para gozar dela sen perder puntada
Ruth Matilda Anderson retrata un país tremendamente pobre. Mais un país fermoso, con identidade de seu e poderosamente digno. E a min asulagame a tristeza pois na conquista do imprescindible benestar perdimos boa parte da beleza, da identidade e da dignidade… e non estou nada certo de que iso fora preciso.
Achtung!!! Esta mostra non é que sexa recomendabel, é que é cuasi-obrigada!
Pois penso que é o terceiro video que colgo de Son Cine [a canle online do EDNL do IES Porto do Son ] en pouco tempo. Pero ademáis do estupendo traballo que están a facer coa rapazada, tamén están a cubrir o baleiro que os medios tradicionais están a facer dumha parte importante da nosa sociedade [obrigadinho por iso]
Neste caso podemos ver un intresante debate entre Anxo Lorenzo e parte dos premiados á Innovación en Normalización Lingüística no curso 2009-2010. Altamente recomendabel
Vía un blog do país de alegría
[penso seriamente que vou ter que abrir umha categoría de lingua]
E xa que tenho o día videoclipeiro…O outro día estaba eu a bater papo con umha amiga e falamos da última peli de Spike Jonze. Obviamente acabamos a falar do seu mítico video de Fat Boy Slim. E claro, inquedo como son, deume por repasar a videografía do hominho este. Como podedes ver é extensa, variada e caralluda. Mais chamoume poderosamente a atención que é autor de dous dos videos cos que eu flipei na adolescencia [cando non había internet e dependíaas dos colegas con parabólica para ver estas cousas] como son o Buddy Holly de Weezer e o Cannonball de The Breeders.
Seica levo sendo fan de Mr Jonze moitos mais anos do que eu pensaba!
Jairo Iglesias , director que fixo umha interesante triloxía de curtas sobre a guerra civil ven de completar o cadrado coa relización do videoclip de Buratos dos Ruxe Ruxe. Ten o mérito de estar rodado coa Red One A cámra dixital pola que todo friki da imaxe vendería a sua ialma.
Cousa bonita!
Sabedes cando escoitas de primeiras umha peza, e xa desde o comezo gostas de vez? E tes ganas de escoitala compulsivamente. E saes a dar umha volta e non paras de cantarruxala…
Pois iso é o que me aconteceu hoxe a min desde que descubrín na de Sak Mundo Verde de Fluzo o enésimo proxecto do Jevi. E deste home eu xa apenas podo dicir que nen flow, nen xeito, nen gaitas. O que ten é talento a esgalla, tanto como para que un tipo tan afastado do hip-hop coma min sinta tanta admiración por el
Aínda que tou certo de que o de San Simón da Costa é o cumio mundial dos queixos [ nen fanceses nen gaitas], non nego as grandes virtudes do Arzua-Ulloa. E ademáis tenho moitos e bos recordos da festa do queixo de Arzúa[enemigos!], que para a edición de este ano acaban de escoller a de arriba como imaxe para o seu cartaz. O autor é Daniel Camino quen acada o premio por segundo ano consecutivo. Quen fora click para poder nadar nun mar de queixo!
[Isto lembrame a umha curiosa conversa que tiven un par de meses atras con un taberneiro de Bouzas, que aseguraba que o de arriba era un queixo de tetilla... claro que tamén dicía que Arzúa estaba en Lugo... e todo isto en perfecto espanhol, claro está]
A web de Yann Faucher lembroume a moitas ás que ligaba nos comezos do CCCP, aló na década pasada…
Algún chío xa deixei, mais quería dicir por aquí que ando cheo, cheinho, de orgullo e satisfacción de que na selección que fixeron en Capitán Demo de Radio 3 [podcast aquí] das mellores do seu concurso de versións de The Clash houbo dúas nesta lingua-muro que teimamos en empregar
Por suposto unha delas é a inconmensurábel Bilingüismo Harmónico [ a terceira do myspace] do Leo i Arremeghona. Espectacular tema que me fixo escachar da risa cando o escoitei por primeira vez en Aberto por Reformas.
E a outra é umha versión de Tommy Gun de Ruxe Ruxe. Era visto que os de Aríns ían acabar gravando esta peza, pois xa hai anos que Vituco síira a cantala cos Samesugas nun mítico concerto na Nasa.
Mais hai que reconhecer que a felicidade non pode ser total. O triunfo galaico tería sido absoluto se a xente do programa tivera a sensibilidade dabondo para reconhocer todo o talento dos Megaloves na súa revisión de Perfil Perfecto.
E para rematar compre sinalar que no CCCP fomos, somos e seremos seareiros absolutos do gran Strummer
A sueca Tora Martens seica é reconhecida como cineasta e fotógrafa. Desde logo na sua web hai umhas interesantes galerías
