No ventre do silencio

Despois da minha última leitura, paso a o extremo contrario. No ventre do Siliencio do ilustre Mendez Ferrim. É um retrato coral da Compostela dos anos 50, o mundo universitario e os universos que orbitam ao seu redor. Daquela a minha cidade resultaba ser um lugar muito sordido, asulagado pola represom franquista, do que meu pai nunca me ten falado. Contra a sinxeleza de Amexieras, Ferrin fai todo um alarde do seu amplo control das distitnas tecnicas narrativas. Como resultado temos um livro que é um bocado dificil de ler (para mentes simples como a minha).
Umha curiosidade, de todos e sábido que Ferrin é um dos máis firmes paladins do ILGA-RAG. Chamoume poderosamente a atençom que o seu vocabulario tá cheio de verbas que som similares em galego e em portugues. Em troques apenas aparecem castelanismos. É evidente que esto se pode fazer perfectamente dentro da norma vigente, mais non é nada habitual.

Mendez Ferrín es Alá y Antón Reixa su profeta e se nom lê o de El Pais de hoje!
http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Portugal/elpepiautgal/20061215elpgal_31/Tes/
A mim com Reixa pasame algo extrano. Som um grande admirador da sua obra poetica. Mais logo nom me acaba de caer bem…