Pois debo de confesar que non gosto do cartaz de este ano do festival de Ortigueira. Demasiado costumbrista para min. E mais comparado con os de anos anteriores que ían por unha linha un pouco mais coherente coa evolucion do festival… digo eu desde a distancia

Envexa é o que sintes cando estas na tua casa todo estresado as 23:30 da noite buscando informacion sobre programacions didacticas en Internet e recibes dende Bruxelas un sms coma este:

“The Gossip brutais, a tipa debe medir 1:50 x 1:50 mais como se move a condenada… doeme todo...”

[por certo, agora que o releo… non sei o que faría o ak coa cantante de The Gossip ]

Ansel Adams (aquí fotos, aquí web oficial ) é un paisaxista da primeira metade do seculo XX. Eu sabía que era moi recoñecido por as suas amplisimas gamas de grises. A verdade é que as suas imaxes tenhen un branco e negro precioso, que as veces impresiona.
O que non sabía era que foi o que inventou o sistema de zonas. Mira ti por onde as opos van servir para aprender algo interesante…

Navegando por aí atopei o blog de un atiguo compi de facultade. Juancho debuxa e debuxaba banda desenhada e na sua páxina amosa o que vai facendo.

Estiven a buscar un sketch de faemino y cansado spara ilustrar  a minha experiencia opositora… pero non o atopei. Mais  como non podo de deixar de ponher algo de estes craneos privilexiados, aquí vos quedades con a pera María Helena XD

[ a cousa progresa adecuademnte, nen moi ben nen moi mal. Debo moitos mails e moitos sms. Deixademe un par de días para reorganizarme. Moitas grcias por lembravos de min!.. e que viva san juan!!]

En breve chega o veran (se o clima quere darse por enterado) En breve remata o meu calvario.

Nos ultimos anos apenas pisei a praia. Este ano penso resarcirme!

[na imaxe a praia de La Franca en Asturias, premer para ampliar]

Encantanme as fotos de mercados. Xa sexan de Rabat, como esta de Miguel Muñiz, ou de Valença do Minho como estoutra de arinspunk:

[Warning!!! como a principios dos 8o o cccp esta en estado de rexencia. O camarada W. Sobchak, Presidente do Presidium do Soviet Supremo, está a agonizar. Alguen na sombra está a pull the strings do politburo…]

Na India tenhen á vaca. Na Galiza temos ao porco.
Eu pensaba que a meca da sua veneracion era Lalín pero comezo a cambiar de idea despois de ver a serie de Xulio Villarino sobre o porco Antón de Espasante (a.k.a. Desfasante)

[obrigado aos abnegados lectores do cccp que envían contidos ante a evidente falta de oxixenación do cerebro do camarada W.Sobchak]

Are you ready for an atmospheric experience?

[desculpen a burda montaxe fotográfica! cousas da presa e o aburrimento mexturados… total a imaxe é propiedade de R. Murdoph…]

John Kippin paisaxista inglés. It´s a wonderful world... ou non…

Por certo que o tipo estivo nos noventa na, tristemente desaparecida, fotobienal de Vigo e na web del podedes ver o resultado da sua expedicion galega.

O vídeo é Bruce Lee de F.A.N.T.A. Hai cousa como de dous anos formaba parte do directorio de cancións que escoitaba de xeito compulsivo. Penso que agora vaise repetir o fenómeno co seu tema “nos conocimos en berlín” (nada que ver con outra bela peza berlinesa). Que viva o punk-pop!

Levo un tempo a romperme a cabeza intentando descifrar unha letra do Sr Chinarro. Son incapaz. Tenho moita curiosidade por ver as interpretacións que outra xente pode facer dela:

Ni lo sé  ni lo quiero pensar

Ya están puestas las puertas del campo.
Ya la sangre manchó los manteles
Ya está bien de camisas de cuadros
Ya la carne se ató con cordeles

Y si quieres venir, vente sin avisar
A comer, te será familiar.

Ya las llamas se ven en el bosque,
Leñador, que te quedas dormido.
La matanza es en el gran mercado.
Dime tú qué fiambre has traído.

Me preguntas si como yo son los demás.
Ni lo sé ni lo quiero pensar.

Ya se han dicho las cosas más claras.
Se comparten secretos idiotas.
Ya se tuerce el camino entre tú y yo.
Las botellas se tiran y explotan.

Me preguntas si como yo son los demás.
Ni lo sé ni lo quiero pensar.

Nuestras casas quedaron muy lejos.
Se oye un tiro y te pongo a cubierto
Y en el fuego imagino un gran tenedor
Y algún grito y algún bicho muerto.

Si tú quieres venir, vente sin avisar
A comer, te será familiar.

Reconhezo que este tipo é do mais indescifrabel para min desde o Romancero Gitano de Lorca. Malditos andaluces!

Falando dos anos 90. Ía eu en primeiro de B.U.P cando vín este video por primeira vez na casa de un amigo que tinha parabólica. Flipin(que dirian os das rias baixas). Daquela interenete nen se albiscaba e mercar un disco era algo case imposibel tendo en conta os meus nulos ingresos ( a elección era ou disco ou cervexas findesemaneras). Din infinitas voltas na sua procura ata que o meu profesor de inglés me gravou unha K7 pdm que aínda pulula pola minha habitación.

que vivan as camisas de cadros!!

[…e si, tamén tenho unha gorra igual a do baixista]

Continuando a serie de fotos minhas sen pudor…
Ano 1995, alén do recén caído telon de aceiro, O camarada W. Sobchak (o da esquerda, claro está)  rinde homenaxe ao pai fundador Karl Marx
…por se quedaban dúbidas do meu cccperismo!

de todo o artisteo galaico, Andrea Costas é a fotógrafa da que mais gosto, con difrencia

[ando tan liado que falo de cousas descubertas bastante tempo atrás]