little miss sunshine
E continuando con a serie de comentarios sobre peliculas de rabiosa actualidade…. a última que vin foi Litlle miss sunshine de Jonathan Dayton e Valerie Faris. Que supoño que xa todo o mundo saberá que foi a peli pseudo-independente que a industria de hollywood apadrinou o ano pasado.
É unha road-movie familiar con tono de comedia agridoce (cousa rara!) que se deixa ver facilmente e que ten cousinhas curiosas de mirar.
Do que mais gostei foi de que é unha historia sobre perdedores (lusers ,que dirian eles). E de como eles chegan a aceptar a sua condición de perdedores. Tema moi espinoso na sociedade yanki, baseada no individualismo e na permanente busqueda do éxito persoal (obviamente dende o CCCP deploramos tal desprecio do estado social…) Quizais por eso tantos estadounidenses sentironse algo identificados con este pequeno filme.
Porque, a fin de contas, lusers somos todos!
Eu diría “pequeno gran film”. Os perdedores sempre deron mellor nas páxinas dos libros e nas pantallas. A quen lle interesa a perfección? O imperfecto ten mil caras e todas diferentes. Bicos.