Chegoume esta convocatoria por mail vía certos pontestes.
Fágome eco dela xa que concordo 100% cos seus plantexamentos e porque suponho que é umha historia apartidaria [esperemos que ningun político pisamoquetas tenha o morro de aparecer lá, sendo como son complices da desfeita] E non quero falar moito máis do tema que me enveneno…
A cámara oscura, aparece en todos os manuais de fotografía como o seu antecedente na historia. Tenho lido moitas veces sobre ela. Mais onte vin nun documental as que fai o fotográfo Abelardo Morell (convertindo toda umha habitacion numha) e fiquei fascinado. Posteriormente tira fotos como a de arriba. O seu branco e negro e bonito, pero en color, tal e como se vía na tele era abraiante.
Como dicían onte: » Un fenomeno físico moi doado de reproducir e moi dificil de crer«
xa sabía eu que ler tanto non ía acabar en nada bo!
Novedades Carminha ao vivo no pasado Quintron.
Estes rapaces perden enlatados, pero ao vivo son todo un derroche de enerxía e frescura. Para min é umha grata sorpresa ver que ven umha nova xeración de punkrokeiros e que beben de todo o que ata a o de agora pasou por aquí
Ademais tenhen umha foto promocional, que todo o mundo coincide en que é espectacular
Que mágoa, descubro Express Train cando xa morreu como proxecto. Era o fotoblog de Travis Ruse, un tipo que vive en New York e que todos os días, camino ao trabalho tomaba fotografías no metro. Todo un exemplo da cousa esta que chaman web 2.0. A paxina xa non se actualiza porque Travis trocou de choio e agora seica vai en bici pola ponte de Brooklyn. Sorte que tenhen alguns…
No arquivo do fotolog hai cousas interesantes de vez!
mimá… estou a padecer S3 dese… e non vos estou nada afeito…. Creo que chegou a hora de facer o típico post que todo o mundo fai nalgun momento:
Eu só quero folgar estombalhado ao sol!!! , [vease imaxe superior, de Somiedo, a modo de exemplo]
Onte tiven o melhor momento do día ao ver Grosse Pointe Blank , a.k.a. Un Asesino algo especial (que vivan as traduccións libres ao espanhol!). É un filme inxenioso, satírico e con un humor que roza o absurdo… que mais se pode pedir para esquecerte de un día denso… pois que tenha umha banda sonora caralhuda!
.. hai momentos nos que un non está para Bergman
Atención amigos das innauguracións e demais eventos culturetas, o vindeiro venres na galería df da rua de San Pedro de Compostela inaugurase (valga a redundancia) a mostra vídeo a carta 2 onde poderedes ver trabalhos do Pintor do País (na imaxe superior manipulando o trebelho), Mónica Cabo, Barbará Fluxá, Ruben Santiago , entroutros creadores.
E se vos sabe a pouco, sempre podes andar uns poucos metros ata o CGAC e ver o que se facía nos 80, cando non existia a edicion non-lineal, entre ensambles e insertos.
Aproveitando o domingo soleado, fun a dar un paseo de parque en parque [que bonita é a minha vila!] e asi cheguei ata Vista Alegre, onde puiden ver rematada a sede local da perversa organización a.k.a $gae. [non ponho epítetos, que esos son de demanda fácil]
Non son quen para facer valoracións arquitectonicas.No tempo que estiven lá, pasou bastante xente. Algúns gostaban do predio, e outros non. Fixome especial gracia a conversa enre dous paisanos:
-Eu a esto xa lhe tenho nome: » a casa dos picapiedra»
-Eu xa non sei se esto é avanzar ou retroceder… ti me diras… umha pedra encima de outra.
A min o que me chamou poderosamente a atención, é que a parede de entrada está feita con caixas de cd´s! Non sei o que motivou ao arquitecto, mais semelha umha evidente homenaxe a ese soporte que supuxo o primeiro chanzo de gravamenes indirectos que todo quisqui pagamos a esta sociedade sen ánimo de lucro.. Ti me dirás se esto non é provocar!
E todo esto numha semana na que estos tipos estiveron por Santiago, para regocixo da gentebiendetodalavida, para enfado de activistas sociais, e con total indiferencia para a grande maioría da cidade.
E por último un par de ligazóns relacionadas. Por umha parte onte achei, que os Teddy Boys van de sobrados, e seguen a ganhar amigos en todos os sectores. E por outra lin este lucido artigo de Martin Wu.
O_o
Vía Processblack, descubro que seica Deutsche Telekom rexistrou a maxenta (si, a cor!) e non permite que nengumha outra companhia a poida empregar nos seus desenhos!
Free Magenta é umha(intelixente) campanha de reacción por parte de desenhadores holandeses e alemans.
Viva Magenta ceibe!!!
A antigua cadea de Carabanchel en Madrid leva anos fechada. Desde entón xa foi escenario de diversas iniciativas artisticas, desde un concerto de Rosendo ata un interesante video do colectivo EL Perro, sen esquecer aos grafitteiros, que non desaproveitaron nengumha das suas paredes.
Agora e deses lugares abandonados que atraen a moitos fotográfos. Ao redor dela xuntaron esforzos profesionais e non profesionais, dando como resultado umha galería en flickr (de mais de 1200 arquivos) e agora numha atractiva exposición. [aproveitade os que esteades a vivir no imperio pequeno, que seica vai durar pouco]
Fermosa iniciativa e fermosas imaxes.
Esta manha vin está foto de Martin Toye no blog de Selva de Esmelle. Non conhecía ao autor, e chamoume a atención que era un fotografo especializado en nús, mais especialmente masculinos.
Persoalmente opino que o corpo da mulher é infinitamente máis bonito co do home. E falo desde umha perspectiva estética
Visitar o site de Matt Sutart é como dar un agradabel, e diferente, paseo por Londres
…éche mais dificil do que pode parecer…
_Friends é un deses trabalhos colaborativos que hai pola rede adiante, e dos que eu gosto de vez. Este foi iniciado por Nelson Ng
Se algun de vos sabe dibuxar, que non o pense e mande representación galega ao proxecto!
