Levo umha semanas preso dun trabalho eventual, que me ten sometido a tiranía de um horario, viaxes en carro e innumerables horas de busqueda de información. De feito, apenas tiven un par de respiros:

Un deles foi a pasada fin de semana, cando vin xa fora de plazo a expo de Santi Jimenez na Zona C.  Gostei moito dos seus debuxos (na imaxe de arriba) que me lembraron a algumha das cosas que ten feito Anton Cabaleiro. Viva a sinxeleza!
Despois quedamos pechados en Bonabal e tivemos que andar saltando a verxa…

O outro respiro, foi cando me levaron ao cine ao ver Juno. Umha peli modesta, bonita e agradable.  Do melhor Ellen Page e  tamen  os títulos de credito.

E pouco máis…O tempo é un ben moi prezado, abofé… 

Xa é primaveira na costa ártabra…

…e eu xa tenho as minhas habituais enfermedade e acumulacion de choio post-entroido

[podedes premer na imaxe para ampliala]

A banda de ponteareas Capitan Furilo ven de editar o seu segundo trabalho pop? na Regueifa plataforma. Estes rapaces foron culpables coa sua anterior entrega de que eu tivera o soniquete de “tranquilo Leroy”, metido na cachola durante moito tempo. Nas duas primeiras escoitas as novas cancións non desmerecen en absoluto.
E respondendo à pregunta que lanzan: Pop? pois abofé que debe de ser pop, é do bo, porque a Srta Trivia, que é umha popeira de pro, deulhes a sua total aprovación.

E o que me amola é que nunca os vin ao vivo… e desta semelha que tampouco se van achegar moito a min. Se cadra o 5 de abril na sala planeta de Sarria…

A AC-101 é a estrada que une Ortigueira con As Pontes, cruzando a serra da Faladoira. Caracterízase por a cantidade de cabalos salvaxes ceibos que hai na sua beira, e por umha mesta e casi eterna bretema.
Mais as veces, cando o anticiclón lembrase dela, agasalha cos solpores mais vermelhos que eu tenho visto. E se a isto sumamos os eólicos, estamos ante umha curiosa paisaxe “blade runner style“, que alcanza o seu cumio cando a chimenea pontesa faise omnipresente.

Eu xa sei que estas cousas non deberían estar aí, pero polo menos disfrutemos da sua particular beleza…

Umha das útlimas cousas das que gostara antes de meterme no infernal circulo do entroido, foi descubrir a Jon Huck. Un fotógrafo do que gosto das suas imaxes, das ideas dos proxectos e do xeito de esponhelas.
Vamos, que son superfan del !
[comeza a campanha de “regálame algo chulo para o meu cumple” ]

Buscar peluca. Vinhos parternos. Furgoneta.Springfield. Super 8. Tropicana. Tunearse. Botelhon caseiro. Trasnos. Montreal 76. Trancas &Barrancas. Pinchazo. Copas.  Bailar. Pirata. Abrazos. Guitarreo raquetil. Maniquis. Xastre. Mencer bonito.

Resaca tremenda. Cafe. Canal 4. Durmir

Almorzo carruxo. Bus perdido. Rally a Vilalba. Bus perdido. Esperar. Arriva. Muralha. Trivia. Caldo, mmmmmmm. Protoplasmic girl. 175 km. Verin. Plaza. Farinha. Reecontros. Farinha.  Abrazos. Botellhin. Farinha. Botelhin. Charanga.  Farinha. Botelhin. Orquestra.  Farinha. Botelhin. Bocadilho “Nacho Vidal”. Copas […lapsus…]. Sarandonga.  Ricardo &Churros, Doblar (polos lados) Non mencer…

Pausa. Bombas palenque. Bica de laza “O entroido esta na calle“. Vermouth (Auga con gas), Cocido esgotado. Cigarrons. Desfile. Leon. 300 km…

EXAUSTO…..

[a verdade é que os acontecimentos darían para un relato dentro do xornalismo gonzo, pero ante o tremendo cansancio que tenho apenas dou para o estilo telegráfico]

Leo en We make money not art sobre umha exposicion da galería berlinesa Zak Gallery de Lukas Kapski
Umha serie de fotos sobre tractores manufacturados polos labregos polacos durante os anos do comunismo.  Todo un exemplo do “do it your self” ante a imposibilidade de mercar un.É certo que a necesidade agudiza o inxenio xa que hai trebelhos curiosos de vez!

Pobres polacos que non tenhen no seu imaxinario popular ao pasqualin!