Venho de ver en photomaf esta Imaxe de mis Monroe núa que publicara Playboy no ano 53, obra do fotográfo Tom Kelley. Na ligazón acharades un pouco a historia da imaxe e lanzan a comparanza entre os espidos «naturais» daquela vs a suntuosidade artificial de hoxe en día.
Eu tenho moi claras as minhas preferenicas. Ademais, xa saberedes que son fan do Burdeos [a.k.a  vermelho inglés]

A pasada segunda feria, sen eu decatarme, o CCCP estivo de 2º aniversario…MImadrinha!

A nivel persoal foron dous anos poderosamente intensos nesas tres cousinhas que ten vida. Penso que moita xente non pasa en 10 anos o que eu pasei en 2. Mais como eu nunca fun dado a pornografía sentimental, non sei se esas vicisitudes ficaron reflectidas no blogue.Desto xa falei no pasado aniversairo.

Por outra banda esta eferemeride si que me da para falar a nivel xeral da Rede. Penso que nestes dous anos a cousa foi a peor.  Impuxeronse como predominantes softwares ineptos e adocenados como myspace e fotolog. En Galiza o chuza pasou de ser un sitio diverso e interesante, a un lugar aburrido e monotemático. E o blogomillo anda moi, moi escaso de actividade.
É unha magoa. É certo que os blogs foron umha moda, como no seu momento os foros. E que houbo xente que os empregou ( licitamente) para a sua carreira profesional. E que os medios tradicionais fagocitaronos enseguida para evitar a sua competencia
Mais eu son dos que penso, que estaba moi ben aquilo de We the media, e que son o medio ideal para crear redes sociais realmente utilies ( e non parvadas de lercheo) e para fomentar a democracia participativa, nesta sociedade en que cade vez mais semella que a soberania nacional reside nos medios de comunicación. Por exemplo, hai dous anos a contestación social a burradas como esta ou esta, sería moito maior que a que pode haber agora (no me imaxino umha campanha de nada nos formatos antes citados)
E pouco máis, que xa me lío máis da conta para o habitual no CCCP

Ainda que debo decir que  si que hai cousas novas e interesantes na rede galaica

Keep on bloguing!!

Onte fomos ver a mostra de photogalicia en Ferrol. [eu xa fora ver a de Ourense, mais deixoume bastante indiferente]. Gostei moito dela e deume para pensar un par de cousinhas:

- As imaxes non eran moi distintas, nen en calidade nen na realidade retratada, de traballos feitos por estas latitudes.  Como se notaron os 40 anos posteriores de reserva espiritual de occidente.

-Vin fotos con moito valor estético. Había umha dumhas xemelgas  de Giuseppe Bruno que non tinhan nada que envexar a Diane Arbus ( incluso era anterior ao traballo da americana). Resulta evidente que o Imperio Grande exporta e impón os seus criterios culturais moito máis do que nos penabamos

-Sabían voçes que no entroido de Cerdenha existe a máscara dos mamutones… non sei se lles lembra a algo…

Warning: a mostra é grande de carallo, ide preparados!!

Levo un tempo a vivir sen tv. Sen o electrodoméstico quero dicir, porque sigo a consumir productos producidos para a tele [e non pretendo ser snob nen pendante, que son o primeiro en consumir productos basura en interneeeee] Pero o certo é que gasto tanto tempo na rede que apenas tenho tempo para ver outras cousas. Así que refuxiome nas SitCom de 30 min, para ansiar as minhas ansias de ficción televisiva e por outra banda para adestrar o meu oído no idioma saxón.  E aproveito esta introdución para homenaxear a  Rob Fleming e  facer o meu top 5 de series de 1/hora:

5_My name is Earl. tardei en pillarlle o punto. Pero acabei entrando de vez no seu humor, e a día de hoxe provoca en min 30 min de hilaridade constante. Na web podedes ver directamente bastantes episodios

4-Pluton BRB nero. O mellor que se fixo ate o de agora en ficción en España. Sen dúbida algumha.  Recupera ao Alex de La Iglesia mías friki e mais gamberro, na linha da súa xenial ópera prima.  Tamén podedes vela na rede

3- The Big Bang Theory. Outra dose extrema de frikismo. Tamén é certo que mesturado con doses edulcorardas de tópicos da ficción ianki, mais nunca deixo de escachar da risa con eles. [con este serie sintome un ignorante de inglés, non entendo case nada...]

2- Californication. Con formato de sitcom [incluso en Cuatro quixeron vendela así] pero non é unha sitcom.  Adorei a sua xenial estética e un guión bastante crudo [agás o final]. Fixo que eu soportara a Mulder! [os amantes das tetas siliconadas tamen gostaran moito dela] A ver si non a cagan na 2º temporada

1-The IT Crowd. Perfecta. E non tenho nada máis que dicir…. [bueno si, queremos máis!!!]

Este ano deixei de ser oínte do Extrarradio [cambios de habitos mais que nada...] por eso non descubrin ata esta semana o precioso microespazo que María Lado ten os domingos  no programa. Tou marabillado con el. E suponho que ten doble mértio, tendo en conta que o tema da maternidade/paternidade é algo que normalmente me deixa bastante indiferente

Ando tan enganchado que baixei Berlín, o poemario que quitara musicado por Fanny e Alexander, pero ainda non tiven tempo de escoitalo con atención. A ver si hoxe no carro…
POr certo que a imaxe é o desenho que fixera para a  capa dese libro David Rubín

Onte no flickr agregreime (reciprocamente) cun brasileiro que resultou ser o director da curta que tendes arriba. Gostei dela, en especial da sua dirección de fotografía. Así que o seguinte paso lóxico era posteala no CCCP.

Non me negaredes que o internet é un invento fabuloso!

Onte lin Heroe de Flix. Sigo a dicir que o tipo é un grande autor. Mais, ainda que sentinme reflexado en partes da sua infancia-adolescencia, gostei máis de di algo. De todolos xeitos sigue a ser moi recomendabel

Gracinhas Turis polo descurbimento!

confeso que cando vexo o 90 % das imaxes de nús que asulagan o flickr, penso «tremenda horterada: 100 % estilo interviu«. Pois ben, tamén confeso que hoxe mentres comía umha hamburguesa estiven a ler a mítica revista [o marca estaba ocupado], e achei que están a ofrecer un interesante curso por capítulos: El arte del desnudo

o que nos queda….

É curioso. Hai catro anos pasei a noite case en branco agardando que Kerry nos liberarara de Geroge W. Desta vez , pasei bastante das eleccións no imperio (grande). Mais hoxe non fago máis que ver a cara de Mr Obama por todas partes da rede, así que casi que me vexo obrigado a falar algo do tema (antes muerto que sencillo)

Acabo de achar no flickr o interesante album de mboundy (a imaxe de arriba é dela) sobre a celebración da victoria dos demócratas no Grant Park de Chicago. Por aqui mais fotos de mais xente [web 2.0 en estado puro].E tamén hai imaxes fermosas de vez , estás son profesionais,  do novo emperador na ligazón que me pasou a sita Trivia.

Yes , they could!

O outro día vin Play un filme da chilena Alicia Scherson. Gostei moito dela. É unnha constante sucesión de imaxes fermosas e está narrada dun xeito  moi interesante. É certo que o guión non é «redondo», pero a min tívome permanentemente enganchado. Ademaís creo que ten especial mérito que umha peli que fala da soidade, non deixe nengún regusto amargo.

E despois puxenme a pensar, que é un crime que a sua directora ainda non tenha dirixido nada máis.  E que é inexplicabel a pouca repercusión que tivo por aquí coa cantidade de bazofia que semanalmente asulaga as nosas pantallas…. Bueno, si que a ten: a lei do mercado.
Como dicía a outra: viva el mal, viva el capital!