Aproveitando umha tarde ociosa, aa pasada sexta estiven a pasear polos museos da cidade velha de compostela.
Comezei na fundacion Caixa Galicia que estan a expor as últimas adquisicións da sua colección. Non moita cousa , mais bastante variada. Gostei dos debuxos de Laxeiro, (era bo o tipo!). Mais sobre todo salientaria umha obra de Desiree Dolron (na imaxe superior), que eu definiría como hipnotica polo tempo que a estiven a mirar. A sua obra gana moitissimo ao vivo.
Intentei logo entar na fundacion do señor ese que era falanxista e escribia libros, mais estaban con umha mostra sobre nonseique do mito do apostolo e entroume umha pereza inmensa.
Así que fun ate a Quintana á Casa da Parra a ver rostros da memoria de Xurxo Lobato, que era a minha intención inicial despois de ler os eloxiosos argumentos de Coeliobriga . Tenho de reconehcer que eu saín decepcionado. É evidente que as fotografias son tecnicamente impecables, de grande formato (nótase onde hai pasta) .Pero, polo menos a min, non me consiguiron conmover (e penso que esa era a sua última intención). Tampouco axuda que a exposicion esté bastante mal montada: a sala estaba presidida por un intenso cheiro a pintura e os focos estan fatal colocados provocando fogonazos de luz reflexados nas obras . Por certo algo que me chamou podersomante a atención é o nome de Lobato e o copiright en enorme en toda-las pezas. Non entendo para que. Resulta innecesario e egocentrico.
Obviamente outra cosa é a historia que hai detras de cada un dos protagonistas. Que como todo o o que rodea a guerra civil da moito para reflexionar sobre a vida desa xeración de galegos… pero eso é outra historia
E quixen rematar na igrexa da universidade, mas cando entrei estaban coa montaxe da vindeira mostra, asi que quedei coas ganas…
(depois fun ao teatro, pero eso é para outro post)
Sao Paulo tenche que ser un lugar ben curioso. Como xa falamos por aquí varias veces, por umha banda estan as autoridades obsesionadas con prohibir a publicidade, a arte urbana e demais expresións na rúa e pola outra banda hai un colectivo de artistas urbanos con un inmenso talento. Por exemplo 
