CCCP

Decembro 4th, 2013

Rossete

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais


Se cadra estes franceses non deberían pensar tanto na matanza do porco…

Outubro 25th, 2013

Thought of You

Posted by W. Sobchak in Arte e Desenho, Audiovisuais

[gv data=”OBk3ynRbtsw” width=”450″][/gv]

Aínda que non gostes da danza é imposible non adorar esta peza do debuxante e animador Ryan Woodward.
Debuxante de Storyboards para Hollywood, comezou como animador de efectos e está casado con unha bailarina. Iso xa explica moito, pero se queredes máis  info sobre a curta premede aquí 

Maio 10th, 2012

100 anos de Universal

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais, Internete


Os estudios Universal cumpren cen anos. E para elo montaron umha poderosa web onde podedes pasar un bo rato , revisitando grandes momentos da historia do cine.

Maio 7th, 2012

Hwanghae (The yellow sea)

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais


Hwanghae  (The yellow sea)
[ Na Hong-jin, 2010] é un thriller coreano, áspero e frío. Presta bastante. Sobre todo o seu  principio  silandeiro e  contundente. Se cadra contra o final cae un chisco nos xeitos de  manierismo e violencia do cine de acción oriental. Malia todo, compensa. E máis se o comparamos cos produtos  impersonais e efectistas desde xénero cos que nos asolagan desde Hollywood.

[PD: Confeso que aínda que xa sei que os xaponeses non son tan chineses, por momento perdíame cos nomes e o físico dos protagonsitas…]

Maio 3rd, 2012

Never let me go

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Never let me go  é un filme de ficción científica, pero non é un deses onde os efectos especiais levan o peso senon que é dos que se centra nos sentimentos e nas  relacións dos seus personaxes nesa realidade que lle tocou vivir.  É a película máis triste que vin en moito tempo.
Está a rede inzada de críticas que cualifican a súa realización de “fría”. Pola contra a min pareceume pulcra, e mesmo impecábel de forma. Se cadra é a diferencia entre o cinema inglés clásico é o do Hollywood actual, que con unha presmisa bastante similar fai The Island.
Tamén hai moitas críticas dos lectores da novela na que está baseada, que seica está mellor. Eu non lin, mais será certo  como no 99 % dos casos  [ e si,  Game of Thrones é umha das excepcións]

Maio 2nd, 2012

Scott Pilgrim vs The World

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Nunha nova mostra do noso anacronismo nisto das tendencias,  aínda acabamos de ver Scott Pilgrim vs The World  do inglés Edgar Wright . Está baseado nunha serie de novelas gráficas que eu descoñecía por completo, e mestura sen complexos a linguaxe da banda desenhada coa dos videoxogos. É certo que eu non son un xugón deses, e que por momentos aborrecín un chisco das pelexas, que se me  fixeron longas de máis [non sei porque os humanos teiman en buscar fórmulas a un formato que xa alcanzou o seu cumio con Akira Toriyama] máis prestoume. Gostei moito da súa linguaxe narrativa e da súa estética. Iso si, hai que vela concentrados de vez, pois a cantidade de información que hai en cada fotograma roza o inabarcábel [agás para os ciborg, se cadra].

É fresca e  divertida e ten umha  banda sonora caralluda. Non sei que máis podo dicir…

Maio 1st, 2012

Win Win

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Contextualicemos: Win Win  de Thomas McCarthy,  é cinema indie dese. É dicir, os seus conflitos non tenhen que ver con crises mundiais, senón cos , non menos abafantes, problemas cotidianos da common pepole™.  Mais o indie que arrincou con forza aló  nos anos 90, por pura lóxica cronolóxica pasa de ocuparse dos dilemas existenciais de mozos universitarios aos  diso que se chama mediana idade. Tamén sabemos  que o indie é territorio ianki.  E polo tanto o filme xira en torno a  valore s tan anglosaxóns como a honestidade [e o feo que e iso de “cheat” para eles…e fan ben] e a familia. Pero polo menos con unha mirada de compresión cara a figura  dos Losers,  e non se poñen repunantiños con iso do éxito persoal [por riba dos demais preferiblemente]
E por suposto ,tamén é sabido que este un cine maino que procura películas sinxelas e correctas. E que nelas  non debemos salientar a acción senón outro tipo de cousas.  Win Win está  moi, moi ben interpretada[adorei a  Amy Ryan]E ten  umha fotografía que consigue ser preciosa en todo momento a pesar de retarar un sitio tirando a feo cun estilo minalista.

Tendo en conta a cantidade de bostas que trago ultimamente,  doume por satisfeito con películas como esta [non teño moi claro se isto é bo ou malo]

Abril 21st, 2012

Percebelleiros

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Percebelleiros é como lle din aos que apañan o percebe pola banda de Cedeira, que é onde esta gravado este vídeo [que se chama percebeiros… ] Xa ten un tempo e xa circulou dabondo pola rede. Pero foi en tempos que o CCCP estaba a barbeito, e hoxe é un bo día para revisitalo e redescubrir as beleza da bravura do mar e a afoutezas destes homes.

BTW o autor David Berain ten unha canle en Vimeo que paga moito a pena: enpiedeguerra

Abril 20th, 2012

Os pilotos de García

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais


Lembro que cando vin Pulp Fiction, no desaparecido Yago, flipei ,coma todo mundo. Aínda que había cousas que se me escapaban. Unha das moitas, era cando Mía lle conta  a Vicent que  o cumio da súa carreira como actriz  fora participar nun Piloto para TV. Non me quedou  nada claro [a parte de que a dobraxe se carga o chiste, malo de por si]  E non me estrana  porque que podía saber sobre os pilotos   un adolescente do Reino de España  onde [tanto nos 90 como agora] o ser ou non ser das series se decide sobre proxectos en papel
Nada que ver co Imperio Grande, onde todos os setembros os executivos das cadeas fan criba entre toda unha serie de pilotos de series para decidiren cales acaban nas súas grellas. E de pasar ese corte, aínda queda o da audiencia. Por iso que os pilotos das series iankis tenden a ser impactantes. E non se andan con caralladas de recatarse á hora de gastar os cartos

E toda este rollo ven porque estou a ver Raising Hope, que ten como produtor executivo a Greg García [A.K.A. creador], que tamén o fora de My Name is Earl. E desde aquí quero dicir que é o tipo que fai os pilotos mais  asombrosos, e simpáticos do mundo. Porque se o da serie de Jason Lee era brutal o da súa ,relativamente [ xa vai polo final da 2º temporada] ,nova serie  é o non va máis. O que pasa é que o CCCP estamos superencontra dos Spoilers. Así que si queredes saber máis xa sabedes o que facer.
De todos os xeitos si diremos que ambas series comparten ese humor baseado en zafios personaxes xurdidos do lumpen do sur dos EUA.  Que non todo vai ser ese mundo de plástico e metracrilato das grande cidades do Imperio, ho!

Abril 18th, 2012

“Quiero estar el resto de mi vida contigo”

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Pequéna pílula audiovisual de Manuela Moreno. Por uns instres pensei [prexuizoso] que era o típico columpio de Armero. Mais non…

Abril 10th, 2012

Kick ass

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

As veces os gafapastas esquecemos que o cine non é máis que un espectáculo de feira, do que os culturetas, entroutros, querémonos apropiar. Mais se nos quedamos con ese espírito dos alicerces do medio, que mais se pode pedir que pasar un bo rato fronte a pantalla [sen necesidade de tornar en amebas] Con esta premisa podo dicir que gocei de KicK Ass. Estamos ante un filme cun estilo que  mestura os libros de super heroes de banda desenhada [está baseado nunha novela gráfica, que seica está moi ben, que eu non lin], comedia teen,  videoxogos, ou estilo Tarantino  [que a súa vez é  a mestura de tantos outros: serie B, cine oriental de artes marciais, spaghetti western, banda sonora non orixinal…]  con toques de Guy Ritchie  [o director foi produtor dos seus primeiros filmes]

Pois con estes ingredientes, xa sabedes o que podedes degustar. Mais se non gostas do pescado, non comas fideúa. Non sei se me explico

Abril 9th, 2012

O escarabello no Pico Vello

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais, Outras lerias

O  pasado domingo a xente de El escarabajo verde   [por cousas como eles paga a pena a televisión pública]  aproveitou a actualidade informativa da desfeita nas Fragas do Eume  para voltar a emitir o programa “una  mina en pico vello“. De visión obrigada para confirmar que os piratas dos despachos pintan rotas podrecidas. Iso si, o seu visionado encabrona bastante.

Marzo 15th, 2012

Young adult

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Vin Young Adult o último filme do Jason Reitman. Del vira,e  gostara, Juno e Up in the Air. Coido que ámbalas dúas compartían o retrato de personaxes comúns da América media [co aculturizados que estamos polo imperio, xa asumimos ese medio como algo coñecido para nos]  nalgún momento clave da súa vida [home claro, se non que historia vai a haber] E facíanos participes das súas miserias e ledicias, pero todo tamizado polo ton da comedia e  polo verniz dun forte agarimo cara eles. Pois ben, en Young Adult a comedia e o  cariño desaparecen. E o que queda é  unha personaxe patética, con grandes doses de  miseria e unha grandísima sensación de incomodidade que se nos transmite sen fin [xa sabedes remexerse na butaca con sensación rara, mesmo ganas de tapar a cabeza…]  E así temos un filme que é máis complicado de ver. Porque estar non está peor contado [estilo naturalista, case que impecábel] pero dende logo gozas moito menos co seu visionado. Supoño que é deliberado, pero sen dúbida é arriscado.

E por outra banda, non quería deixar de comentar algo que me chamou a atención de vez  [Warning: mini-spoiler] Todos os gurús e teóricos do guión fan énfase na importancia vital do “arco do personaxe”  Basicamente sería a a transformación que sufre o protagonista dede o comezo da historia ata  despois da catarse que supón a resolución do conflito.  Suponse que máis do 99 % dos filmes  que veñen de alén do Atlántico, cumpren esa premisa agás personaxes estilo James Bond [The pale rider, é unha das poucas excepcións recoñecida] Pois ben no caso da personaxe de Charlize Theron eu non vin esa transformación por ningunha parte, E aínda por riba, non sei  se é algo premeditado ou se o guión fracasa no intento.

De todos os xeitos, non me queda nada claro se a recomendo ou non. Non sei se me explico

 

Marzo 1st, 2012

Submarine

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

Mira que se escoita rosmar a xente sobre a cantidade de películas que hai sobre a guerra civil. Hai máis sobre a adolescencia, ou non?  Non supón problemas para min. O da guerra civil tampouco. O que si me ten aborrecido é esa adolescencia extrabrillanteplasticosa e siliconeada dos filmes de Hollywood. E así  co colonizadiños que estamos, sufrimos un asolagamento de animadoras, xogadores de football ( que non soccer), bailes de graduación e demais ritos pagáns. E o peor é que desde outras latitudes copiamos eses ecosistemas.
Se cadra é por iso que me prestou Submarine de Richard Ayoane, infinitamente mais coñecido por ser o nerd Moss en The I.T Crowd. Porén, lonxe de militar no humor absurdo británico  esta pequena, que non cativa,  película  ofrece un bocado de adolescencia, co seu aquel agridoce,  bastante realista, ou polo menos a min mo pareceu. Todo narrado dun xeito persoal, que se agradece.
Ademais esta ambientada nos anos 80 en Gales. Que xa sei que presta moito o de facer comparacións con Escocia, pero mais non valería asumir que os galegos somos mais parecidos aos galeses, menos visíbeis, mais inofensivos ( agás no rugby, claro)

BTW: nin caso coa sinopse en castelán que circula pola rede. Nada que ver

Novembro 4th, 2011

Os últimos días de Twin Peaks

Posted by W. Sobchak in Audiovisuais

O ano pasado unha cativa de menos de vinte anos díxome que Twin Peaks envellecera moi mal. Non puiden acreditar así que venho de baixar a primeira temporada para revisitala, e contar coa visión imparcial da minha compañeira de solución habitacional que non a viu. A ver cal é o veredicto.

E mira ti por onde, hoxe atopei por casualidade esta galería coa foto fixa dos últimos días de rodaxe da delirante segunda temporada, cando xa a serie fora oficialmente cancelada.

Páxina seguinte »